Acur
Acur, kavunla aynı türe yakın sıcak mevsim bitkisidir; geniş kol alanı, arı tozlanması, düzenli nem ve meyveler kartlaşmadan sık hasat ister.

Acur görünüşü salatalığa benzese de botanik olarak kavun grubunda yer alan çeşitleri kapsar. Uzun, açık renkli veya çizgili tiplerin boyu ve gevreklik dönemi değişir. Turşuluk, taze tüketim veya yöresel kullanım için çeşidi seçin; çok büyüyen her meyve kaliteli kalmaz.
Sıcak toprakta ekim
Don tehlikesi geçip toprak ısındığında doğrudan ekin veya kök topu dağılmamış genç fide kullanın. Tam güneşli, organik maddeli ve drenajlı yatak hazırlayın. Kolların yerde yayılacağı alanı bırakın. Kafeste yetiştirmek alan kazandırır, ancak uzun ve ağır meyveler için sağlam destek gerekir.
Çiçek ve tozlanma
İlk çiçeklerin erkek olması doğaldır. Dişi çiçeğin altında küçük meyve taslağı bulunur. Arı ziyareti yetersizse taslak sararıp dökülebilir. Çiçekler açıkken arılara zarar veren ilaç kullanmayın. Gerekirse sabah erkek çiçekten alınan poleni dişi çiçeğe elle taşıyın.
Sulama ve hastalık
Kök bölgesini dengeli nemli tutun. Uzun kuraklık meyveyi acılaştırıp biçimini bozabilir; sürekli ıslak toprak kökü çürütür. Suyu yaprağa değil toprağa verin. Külleme, yaprak biti ve kırmızı örümcek için yaprak altlarını inceleyin; kabakgilleri aynı yerde art arda yetiştirmeyin.
Sık hasat
Meyveleri kabukları ince, parlak ve çekirdekleri sertleşmeden toplayın. Çeşidin yenilebilir boyunu paketinden öğrenin. Sapı makasla kesmek kolların kopmasını önler. Birkaç günde bir kontrol edin; kartlaşan meyveleri bitkide bırakmak yeni meyve oluşumunu yavaşlatır. Tohumluk ayrılacak meyve ise tam olgunlaşana kadar bekletilir.