Kavun

Kavun çeşitleri yalnız kabuk ve tat bakımından değil, olgunlaşma biçimiyle de ayrılır. Bazı kokulu çeşitler olgunlaştığında sapından kendiliğinden ayrılmaya yaklaşır; kışlık tipler ise tam olgunlukta bile sapını sıkı tutabilir. Kısa sezonlu bölgelerde erkenci, küçük meyveli bir çeşit seçmek; geç olgunlaşan iri bir çeşidi zorlamaktan daha güvenli sonuç verir.

Sıcak toprak ve geniş alan

Kavunu don tehlikesi geçip toprak ısındığında doğrudan ekin veya kökleri dağıtılmamış genç fideyi dikin. Tam güneş alan, gevşek, organik maddesi dengeli ve drenajlı toprak kullanın. Kolların yürüyeceği alanı baştan ayırın. Saksıda yetiştirilecekse kompakt çeşit, büyük kap ve ağır meyveleri taşıyacak destek gerekir.

Çiçekler ve meyve tutumu

İlk açan çiçeklerin çoğu erkek olabilir; dişi çiçeğin tabanında küçük meyve taslağı görülür. Arı ziyareti yetersizse taslak sararıp dökülebilir. Çiçeklenme saatlerinde geniş etkili ilaç kullanmayın. Elle tozlama gerekiyorsa sabah yeni açmış erkek çiçeğin polenini dişi çiçeğe taşıyın. Her çiçeğin meyveye dönüşmemesi tek başına hastalık belirtisi değildir.

Sulama ve hastalık önleme

Kök bölgesini çiçeklenme ve meyve büyümesinde eşit nemli tutun. Olgunlaşma yaklaşırken fazla su aromayı seyreltebilir, fakat sulamayı aniden keserek bitkiyi soldurmayın. Külleme ve yaprak lekelerini erken görmek için yaprak altlarını kontrol edin. Sık dikimden kaçının, suyu yaprağa değil toprağa verin ve meyveyi ıslak zeminden kuru bir altlıkla ayırın.

Çeşide uygun hasat

Kabuğun zemin rengindeki değişim, belirginleşen aroma, sap çevresindeki çatlak halka ve meyvenin çeşidine özgü yumuşama durumu birlikte değerlendirilir. Ağlı kavunlarda ağ deseninin kabarması yardımcı bir işarettir. Kışlık kavunlarda koku veya sap ayrılması görülmeyebileceğinden tohum paketindeki süreyi ve deneme meyvesini kullanın. Hasatta kolu çekmeden sapı makasla kesin.