Kurdele Çiçeği

Kurdele çiçeği, bir raftan aşağı uzanan yavrularıyla tanınır. Chlorophytum comosum adıyla geçen bu bitkinin düz yeşil, ortası beyaz ya da kenarları açık renkli çeşitleri bulunur. Fotoğraftaki çizgi düzeni sizin bitkinizde farklı olabilir; bakımın başarılı olup olmadığını yalnız renge bakarak değerlendirmeyin. Yeni yaprakların sağlam çıkması ve kök bölgesinin düzenli kuruması daha anlamlı işaretlerdir.

Askı yeri seçerken yalnız görüntüye bakmayın

Sarkan yapraklar için yüksek bir yer kullanışlıdır; fakat tavanın dibinde, pencereden uzakta kalan bir askı bitkiyi karanlıkta bırakabilir. Önce yaprakların duracağı yükseklikten pencereyi değerlendirin. Perde arkasından gelen aydınlık, yakıcı öğle güneşinden daha güvenli bir başlangıçtır. Isınan camla yaprak arasında boşluk bırakın.

Saksıyı çıkarmadan sulamak kolay görünse de dış kabın dibinde su birikmesini fark etmek güçleşir. Askı düzeni, iç saksının güvenle çıkarılmasına ve fazla suyun akıtılmasına izin vermeli. Dolu saksının ağırlığını taşıyamayan kanca kullanmayın; uzun yavru saplarının geçiş yoluna takılmadığından da emin olun.

Etli kökleri bir su deposu gibi düşünün

Kurdele çiçeğinin kalın kökleri vardır. Bu özellik kısa bir susuzluğu tolere etmeye yardım eder; toprağı sürekli ıslak tutmak gerektiği anlamına gelmez. Üst bölüm kuruduğunda saksının ağırlığına ve daha aşağıdaki neme bakın. Sulama gerekiyorsa kök topunu eşitçe ıslatın, çıkan suyu uzaklaştırın.

Azar azar verilen günlük su, yüzeyi ıslatırken köklerin bir kısmını kuru bırakabilir. Tam tersine, büyük ve havasız bir saksı uzun süre nemli kalabilir. İki durumda da yaprak görünümü tek başına karar vermeye yetmez. Aynı bitkinin yazın ve kışın farklı aralıklarla su istemesi olağandır.

Saksı değişimini köklerle kararlaştırın

Drenaj deliklerinden birkaç kökün görünmesi tek başına acil değişim değildir. Saksı çok hızlı kuruyor, kökler iç kabı sıkıştırıyor ve kök topunun büyük kısmını kaplıyorsa bir boy büyütme düşünülebilir. Altı delik, dengeli duran bir kap ve hava tutan iç mekân bitkisi harcı seçin. Yeni kabın dibine taş yığmak, drenaj deliğinin yerini tutmaz.

Bitkiyi gereğinden fazla parçalamadan çalışın. Sağlam etli kökleri beyaz oldukları için kesmeyin. Harcı köklerin arasına nazikçe yerleştirin; büyüme merkezini eskisinden daha derine gömmeyin. İşlemden sonra hemen yoğun besin vermek yerine su düzeninin oturmasını izleyin.

Yavruları ayırmak için acele etmeyin

Sap ucundaki küçük rozetlerin birkaç yaprak ve kök başlangıcı oluşturmasını bekleyin. Küçük bir saksıyı ana bitkinin yanına koyup yavruyu, bağlantısını kesmeden harca tutturabilirsiniz. Köklenip kendi başına durmaya başladığında aradaki sap kesilir. Çok küçük yavruları koparmak çoğaltmayı hızlandırmaz.

Yaprak uçlarındaki kahverengilik ise yavru vermekten ayrı değerlendirilir. Kuruma, suyun bileşimi, fazla besin veya düzensiz kök nemi birlikte rol oynayabilir. Kurumuş uçların yeniden yeşermesini beklemeyin; bakım değişikliğini yeni yapraklarla değerlendirin.

Rafta başlayan bakım, yerdeki kontrolde tamamlanır

Askıdaki bitkiyi düzenli aralıklarla göz hizasına indirin. Yavruların ana bitkiyi tamamen örtmesi, dipteki eski yaprakları ve birikmiş suyu görmeyi güçleştirebilir. Sarkmış sapların ağırlığı bir tarafa toplanıyorsa askı dengesini kontrol edin. Bitkiyi duvara sıkıştırarak dengelemeye çalışmak yaprak uçlarını zedeleyebilir. Sulama sonrası yeniden asarken dış kabın gerçekten boş olduğuna bakın; birkaç damla akmasıyla kabın içinde su bulunmaması aynı şey değildir.

Yavru üretmek için besini sürekli artırmak yerine ana rozetin sağlığına odaklanın. Çok yavru taşıyan küçük bir saksıda kuruma hızı değişebilir; bunu her durumda aynı aralıkla sulanacak yeni bir kural saymayın. Ana bitki güçsüz görünüyorsa çoğaltılabilecek olgun yavruları ayırmak düşünülebilir. Ama henüz kök başlangıcı olmayan bütün rozetleri bir günde koparmak zorunlu bir bakım değildir.

Bu bitkiyle ilgili: Kurdele Çiçeğinin Uçları Neden Kurur?

İlgili okuma: NC State: Chlorophytum comosum; Iowa State: yaprak ucu hasarı.