Lavanta
Lavanta, tam güneş ve çok iyi drenaj isteyen; yerleştikten sonra ölçülü sulanan ve odunsuz yeşil doku üzerinden budanan aromatik bir çalıdır.

İngiliz, lavandin ve karabaş gibi lavanta grupları soğuğa dayanım, nem toleransı, koku ve çiçek zamanı bakımından ayrılır. Bölgeye uymayan çeşidi yalnız daha çok sulayarak yaşatmak mümkün değildir. Nemli kıyı, sert karasal iklim veya saksı için yörede denenmiş çeşidi seçin.
Güneş ve drenaj
Gün boyu güneş alan, hava dolaşımı güçlü ve su tutmayan bir yer lavantanın temel ihtiyacıdır. Ağır killi toprağa yalnız kum eklemek bazen daha sıkı bir yapı oluşturabilir; yükseltilmiş yatak ve uygun mineral-organik karışım daha güvenlidir. Fideyi taç kısmını gömmeden dikin, bitkiler arasında hava payı bırakın.
Az ama doğru su
Yeni dikilen lavantayı köklenene kadar düzenli kontrol edin. Yerleşen bitki kuraklığa dayanır, ancak bu hiç su istemediği anlamına gelmez. Toprak kuruduğunda derin sulayın ve yeniden sulamadan önce havalanmasına izin verin. Saksı hem daha çabuk kurur hem de tabakta kalan sudan kolay etkilenir.
Budamada oduna inmeyin
Çiçek sonrası veya iklime uygun dönemde sürgünleri kısaltmak bitkiyi sık tutar. Yapraklı yeşil bölümün altında, çıplak yaşlı oduna kadar kesilen lavanta her zaman yeniden sürmez. Her yıl ölçülü biçim vermek, yıllarca dokunmayıp sonra sert yenileme yapmaktan daha güvenlidir.
Hasat ve sorunlar
Kurutma için sapları çiçeklerin bir bölümü açmışken, çiy kuruduktan sonra kesin ve küçük demetleri karanlık, havadar yerde kurutun. Kök boğazında kararma ve sürgün ölümü çoğunlukla fazla nemle ilişkilidir. Çiçekleri arılar yoğun ziyaret eder; uygulama gerekiyorsa çiçeklenme saatlerinde zararlı ilaçlardan kaçının.